Solatrix

En dan loopt oktober op zijn einde en wordt het tijd om ook het onderwaterschip van dichterbij te gaan bekijken.

Ook dit vraagt de nodige voorbereidingen. Dus na een laatste rondje zeilen eerst maar de zeilen eraf. Helaas zijn ze nog niet helemaal droog, dus verandert m`n huiskamer in een zeilenparadijs. Één van de voordelen van alleen wonen is dat niemand behalve ikzelf daar last van heeft.

Ook de kussens haal ik maar vast vanboord. Aangezien dit in het water iets makkelijker gaat dan op de kant. Ze passen net allemaal in de auto. Daarna moeten ze nog naar zolder. Ook dat lukt in m`n eentje met als voordeel dat ik deze week niet meer naar de sportschool hoef.

Dan haal ik alvast zoveel mogelijk lijnen uit de mast. Aangezien die nog steeds erg groen zijn ondergaan die eerst een wasbeurt. Eerst een nachtje in de biotext en dan een rondje in de wasmachine. Hierna mogen ze op zolder overwinteren. Al denk ik dat ze daar blijven en uiteindelijk vervangen worden. Maar we zullen zien of het budget dat nog toestaat.

En dan is het zover vrijdag 27 oktober. Ze gaat eruit. Het is droog (even) en er staat bijna geen wind. Dus als het licht is vaar ik haar met gemak om naar de kraan. Daar staat de bok al klaar. Om negen uur halen we eerst de mast eraf. Dat gaat voorspoedig, dus al snel is het tijd voor het echte werk. M`n ouders willen dit ook niet missen en komen precies op tijd aanlopen.

Daar gaat ze dan. Mijn hart slaat misschien een slagje over. Want het is toch wel spannend. Zou ik misschien toch een miskoop hebben gedaan of nog veel meer werk hebben? Gelukkig komt er een net onderwaterschip boven water. Er zijn wat mossels mee verhuist, maar de kielbevestiging ziet er goed uit. De schroef is nog gaaf. Geen speling op het roer of schroefas en geen noemenswaardige osmose. Mijn dag kan niet meer stuk. Dat moet gevierd worden met een lekkere koek bij de koffie/thee. Maar eerst spuit Paul haar even af. Part of the service, zoals hij zelf zegt. Al is het best wennen om toe te moeten kijken hoe iemand anders aan het werk is. Bedankt Paul/Sailworkz voor de geweldige service weer! Ze staat er top bij.

Na de thee jeuken mijn handen en ga ik ondanks de regen opkomst aan de slag. Aangezien ik nog op de afspuitplaats sta haal ik eerst maar even de gele aanslag van de romp. Dat ziet er weer een stuk beter uit.

Daarna is het tijd om de mast kaal te maken, zodat die in de stelling kan. Helaas kloppen Paul zijn voorspellingen die elk kwartier komt vertellen hoeveel minuten ik nog heb en wordt ik dus nat. Want half werk afleveren kan natuurlijk niet. Om half drie is de mast behalve de grootzeilval die wat meer aandacht vraagt kaal. Ik breng de verstaging naar Paul, zodat ze vervangen kunnen worden. Die ziet de verzopen kat en biedt mij een warm kopje thee aan. Die gaat er wel in. Daarna opruimen en naar huis. Het is tijd om na te genieten van het goede nieuws.

Op zaterdag moet ook de grootzeilval het ontgelden. Ik moet hiervoor wel de kop van de mast eraf halen. De grootzeilval bestaat namelijk voor de ene helft uit lijn en de andere helft uit staaldraad. En die wil er beide kanten op niet uit. Maar de aanhouder wint.

Daarna wil ik toch even proberen hoe makkelijk de verf op de opbouw eraf gaat en of het antislip aan dek een beetje los wil laten. Ik smeer dus een stukje striping in met verf afbijt geschikt voor polyester en laat dit een half uur inwerken. Dan heb ik mooi de tijd om aan het dek te beginnen. Voor zit hier deels al een scheur in, dus een goede plek om te beginnen. Ik heb hiervoor een beetje rondgevraagd en gelezen hoe andere het hebben gedaan. Ik probeer eerst naar mijn idee de minst agressieve manier en de manier met de minste kans op nevenschade en dat is voorzichtig met een beitel en een hamer het los slaan. Dit gaat inderdaad. Het duurt wel even, maar de beschadigingen zijn gering. Ik besluit wel een bredere beitel te kopen en misschien ook eens te proberen het een beetje warm te maken en kijken of het dan beter loslaat. Maar dat is voor de volgende keer. Voor nu weet ik dat met wat geduld deze klus te klaren is.

Na een half uur gaat mijn alarm. De verf is er nu goed af te schrappen. Ik besluit een deel nog een half uur te laten zitten en nog een stukje dek te doen. Na een half uur kijk ik weer. Weinig verschil. Het mag tot 4 uur blijven zitten afhankelijk van de soort verf en laagdikte. Misschien de volgende keer nog langer laten zitten, want in het meest ideale scenario wil ik niet schrappen. Dit omdat er verf op plekken zit die ik eigenlijk niet meer wil schilderen.

Voor nu ben ik deze week weer een heleboel wijzer geworden en heb ik wat zorgen minder. Tijd om even bij te komen voor de nieuwe werkweek. Volgende week weer lekker verder klussen.